آدینه 11 بهمن 1387 ـ 30 ژانویه 2009
آزمایشی دیگر
یک بار دیگر جنبش بالنده ومردمی ما هستیم در آزمایشی دیگر سر بلند وپیروز بیرون آمدو در روز پنجشنبه ده بهمن 1387، در حرکت مسالمت آمیز اعتراضی خود با عنوان"ما نان می خواهیم"، توانست هواداران هر روز بیشتر خود را در شهرهای بزرگ وکوچک ایران در برابر نانوایی ها گرد آورد. گزارش ها و فیلم های رسیده از ایران، که در کنترل سخت امنیتی و بیشتر با تلفن های همراه گرفته شده است، نشان می دهد که با وجود همه کارشکنی های دست اندر کاران حکومت، حتا بستن برخی خیابان ها ونانوایی هایی ویژه وکنترل شدید محله ها وخیابان های منتهی به نانوایی ها، مردم با آرامش و با بردباری و خونسردی، به شکلی کم پیشینه، صف های درازی در برابر شماری از نانوایی ها در شهرهای گوناگون تشکیل دادند. بنا بر این گزارش هااز سوی نیروهای امنیتی/نظامی برخوردها، آزارها و بازداشت های نیز انجام گرفته که گسترده نبوده است زیرا این مإموران به راستی با مردمی که برای خرید نان صف کشیده بوده اند چه می توانستند بکنند؟
گستردگی هر چه بیشتر جنبش
جنبش ما هستیم با ناچیز ترین امکان ها، با دست نهادن بر دردهای مردم، به دور از هیاهو های سیاسی و یا ادعای رهبری و تنها با تکیه بر به جنبش در آوردن نیروی نهفته ولی سترگ وکوبنده بیشترین بخش مردم ایران، با یاری از دیدگاه ها وپیشنهاد های خود مردم و سهیم نمودن آنان در برنامه ریزی ها و تعین زمان و مکان اعتراض ها، با دادن آگاهی های درست به آنان و بر انگیختن آنان به باور به خود وتوانایی های خود به عنوان"ما هستیم"، روز به روز بیشتر در دل مردم جا گرفته و گام در راهی نهاده است که نه تنها تا رسیدن به پیروزی نهایی راه بازگشتی ندارد گه مطمئنن در ایران و آینده آن نیز نقشی تاریخی ایفا خواهد نمود. گزاف نیست اگر گفته شود که این جنبش نه تنها به کشورهای منطقه که به جهانیان نیز شیوه نوینی از مبارزه ای مردمی، خردمندانه و جانانه برای رسیدن به آزادی در یکی از سخت ترین و ستم کارترین سیستم های خودکامه حکومتی در جهان کنونی را به نمایش گذارده و دور نیست که در آینده به سرمشق ونمونه ای برای مبارزه آزادی خواهانه درجهان و در برابر چنین سیستم های خود کامه ای مبدل شود. این پیروزی وپیشرفت های گام به گام در زمانی است که هنوز بخش زیادی از مردم خون به دل و خسته از حکومت مذهبی حاکم بر ایران، به دلیل فشار، سانسور،خفقان، نبود کانال های درست و درخور ارتباطی، کاربرد وحشتناک ترور، خشونت، قلدری وبی قانونی حاکم در ایران، هنوز نتوانسته اند ارتباطی با این جنبش بر قرار کنند. با این وجود ولی هر روز بر دامنه شناخت بیشتر و پشتیبانی بیشتر از این جنبش افزوده می شود.
برخورد گروه ها وسازمان ها و شخصیت های سیاسی
هنوز سکوت گروه ها و سازمان های سیاسی برون مرز همچنان پا بر جاست و این در حالی است که در ایران بی آن که اعلام شود، وضع به گونه ای دیگر است وخبر های جسته وگریخته ای از پشتیبانی های پنهان از سوی گروه ها و یا سازمان هایی سیاسی به گوش می رسد. در این تردیدی نیست که وجود این جنبش و گستردگی شعار نویسی بر دیوارها به پشتیبانی از این جنبش از سوی کسی ویا سازمانی در ایران نفی نمی شود. هم میهنان گرامی کوشنده در گروه ها، سازمان ها وحزب های سیاسی در برون مرز، شوربختانه هنوز جنبش را باور نکرده اند که در تایید آن گفته و یانوشته و زمینه های پیوستن به آن و یا پشتیبانی از آن را به درستی ارزیابی نموده و آن را بیان کنند. در برابر این سکوت و گونه ای بایکوت، که انگیزه درستش برای نگارنده روشن نیست، ولی آهسنه، آهسته بر دامنه پشتیبانی و پیوستن شخصیت های سیاسی/ فرهنگی برون مرز به و از این جنبش افزوده می شود که سبب شادمانی است و امید است که این روند شتاب هر چه بیشتری یافته و دوستان کوشنده در گروه های گوناگون سیاسی نیز اگر هنوز نمی خواهند پشتیبانی و همراهی داشته باشند، دست کم دیدگاه های خود را در این باره بیان کنند
