زمانی که برای اولین بار نام جنبش ملی ما هستیم را شنیدیم باور نداشتیم که در اندک زمانی این جنبش بتواند به عنوان پدیده سیاسی سال 87 ایران در مرتبه بالا تری از خیل اتفاقات ریز و درشت ایران قرار گیرد.این رویداد با توجه به شکل گیری نوعی یاس و سرخوردگی ملی در بین مردم ایران در نتیجه عملکرد نادرست حاکمان و ناتوانی نیروهای سیاسی عمده منتقد و مخالف وضع موجود از ارایه راهکارهای برون رفت از بحران کنونی ایران؛موجی از امیدواری را در میان مردم ایران زمین برانگیخت و از این رو به شایستگی عنوان پدیده سیاسی سال را به خود اختصاص داد. چنبش ملی ما هستیم با تکیه بر گفتمانی مردم پسند که ریشه در نقد حاکمیت و پاسخگویی دولت داشت تاکنون موفق شده است که چندین و چند تجمع اعتراضی را در شهرهای بزرگ ایران مانند تهران،تبریز،مشهد،شیراز و کرمانشاه سازماندهی کند.این جنبش ملی با طرح مطالبات واقعی مردم ایران_ به دور از هرگونه بازی های سیاسی رایج در ایران که مردم را درحد کنشگرانی منفعل و تابع مدنظر قرار دارند_آنها را به عنوان بازیگران اصلی به عرصه عمومی کشیده است.البته باید اذعان کنیم که راز موفقیت جنبش ملی ما هستیم _در مدت زمان کوتاهی که از اعلام وجود آن می گذرد_ بر تکیه آن بر مردم و مطالبات راستین آنها نهفته است امری که متاسفانه نیروهای سیاسی دیگر ایران آن را به بوته فراموشی سپرده اند. حنبش ملی ما هستیم در مقطع کنونی یکی از تریبون های مداومی است که بر پاسخگویی دولت به خصوص در حیطه مسایل اقتصادی و سیاسی اصرار دارد و با تکیه بر گفتمان دولت محدود،سالم و پاسخگو مردم ایران را در سیاست سهیم نه نظاره گر می داند.امروز حکومت وقت ایران در اوضاعی گرفتار آمده است که حتی رییس دولت آن نیز به وضوح از وجود مافیای اقتصادی در ساختارهای اقتصادی ایران سخن می گوید اما بدلیل برخورداری این افراد از رانت های سیاسی و حکومتی دولت توان برخورد با این افراد را ندارد واین نشان از ساختارهای اقتصادی بیمار و ناسالم ایران دارد.در این میان جنبش ملی ما هستیم با اتکا به پایگاه اجتماعی نیرومند خویش از مردم ایران زمین می خواهد که با حضور در تجمعات اعتراض آمیز خواستار شفاف سازی اسامی مفسدان اقتصادی می گردد چرا که با ساختار ناسالم و بیمار فعلی اقتصاد ایران هر روز بر شکاف های اقتصادی طبقات ایران افزوده خواهد شد،افرادی که وابسته به مناصب حکومتی و سیاسی هستند با استفاده از رانت های خویش بر ثروت نامشروع خود خواهند افزود و در انتها ایران عزیز مسیر توسعه و پیشرفت را نخواهد پیمود.آیا اعتراض به این روند و همراهی با دولت به اصطلاح عدالت محور و مردمی که یکی از شعارهای بارز انتخاباتی اش مبارزه با مفاسد اقتصادی بوده است شایسته برخوردهای پلیسی و امنیتی است؟از سویی دیگر تصمیمات اقتصادی دولت که با کمترین کار کارشناسی صورت می پذیرد وبه علت ضعف بنیان های کارشناسی و تئوریک اقتصادی اثرات تورمی را برای مردم به بار می آورد و زمینه ساز گرانی های کمرشکن و بی سابقه می شود را در نظر بگیرید آیا اعتراض به این مسئله تحت شعار "ما نان می خواهیم" در تضاد با رویکرد عدالت محور و توجه ویژه دولت به اقشار مستضعف جامعه که در صورت تورم بار عمده فشارهای گرانی بر دوش آنهاست قرار می گیرد؟ جنبش ملی ما هستیم در یکی از اقدامات نمادین و سمبولیک خویش روزی را به عوان روز تجلیل و یادبود شهدا اعلام می کند و از مردم می خواهد که در زمان و ساعت تعیین شده در مزار شهدا حضور به هم رسانند و شعار ما هستیم را در حمایت از شهدای خویش سردهند پس چگونه است که این اقدام ارزشی با برخورد حاکمیت مواجه می شود؟حکومتی که در هر زمان و هر مکانی از اعلام این که وامدار خون شهداست ابا ندارد؟آیا خون شهدا فقط برای مشروعیت بخشی به حاکمیت معنا دارد و مردم حق ندارند که شهدا را ازخود بدانند؟مگر نه این بود که خون شهدا در راستای پاسداری از عزت و غرور ملی ایرانیان بود که در جنگ تحمیلی مورد تعرض دشمن قرار گرفته بود پس چگونه امروز کشورهای منطقه عزت و غرور ملی ایرانیان را به بهانه های مختلف جریحه دار می کنند_با جعل نام خلیج فارس به خلیج عربی،با ادعاهای ارضی امارات به جزایر سه گانه،با قاچاق دختران ایرانی برای روسپیگری در دبی و..._ و وقتی ما با شعار "هم وطن ناموس تو ناموس من" یا "خلیج همیشه فارس" یا "امارات کشورک فقط 37 ساله هستی" یا "چو ایران نباشد تن من مباد" اعلام وجود می کنیم به ما در چشم عوامل بیگانه نگریسته می شود؟ آیا نه این است که ما با اعلام حضور خود گام در جهت بازسازی عزت و غرور ملی ایرانیان گذاشته ایم راهی که شهدایمان در جنگ آن را پیموده اند و برای ما به میراث گذاشته اند؟ اینها تنها گوشه ای از اعلام حضور جنبش ملی ما هستیم در سال 87 بود اما وسعت و گستردگی شعارها و مطالبات این جنبش فراتر از این حرف هاست.ما ادعا داریم که ایران کشوری است که با توجه به پتانسیل های فراوان اقتصادی،انسانی و سرمایه مادی و معنوی و منابع فراوان زیرزمینی چون نفت،گاز،مواد معدنی و موقعیت استراتژیک خویش باید در وضعیت بهتری از نظر شاخص های فقر،اعتیاد،بیکاری،فحشا و مهاجرت باشد که این امر بدون نظارت مردم و حضور آنها در صحنه و یک دولت واقعا مردمی و کارا امکان پذیر نیست.بهر حال جنبش ملی ما هستیم با ابتکار و خلاقیت خویش توانسته است که موقعیتی را فراهم آورد که تمام اقشار و طبقات مردم و زنان یا مردان،ثروتمند یا فقیر،ترک یا فارس یا کرد دست در دست هم و در کنار هم برای توسعه و پیشرفت ایران در کنار هم باشند و این پیوندی است خجسته و میمون که برای ایران اتفاق افتاده است.این همان فلسفه واقعی ما هستیم می باشد یعنی حضور تک تک ایرانیان و تاثیرگذاری آنان در سرنوشت خویش با شعارهایشان: ایرانی دروغ نمی گوید... ایرانی صلح طلب است تا جایی که وارد حریم او نشوند... همه ایرانیان حق تحصیل به زبان مادری خویش وتبلیغ دین و آیین خود را دارند... و این نور امیدی است که جنبش ملی ما هستیم در دل های ما افروخته است تا شاهد ایرانی آزاد وسربلند باشیم .... همه ایرانیان..........ما هستیم.......
